Belvedere Suite Wilhelm Koenen

Titel / Title: Belvedere Suite
Untertitel / Subtitle:
Komponist / Composer: Wilhelm Koenen
Arrangeur / Arranger:
Instrumentation: Concert Band


0

Besetzungsliste / Instrumentation:

0 Full Score A3
1 Full Score
1 Piccolo
4 Flute I
4 Flute II
1 Oboe I
1 Oboe II
1 Bassoon I
1 Bassoon II
1 Clarinet Eb
5 Clarinet I
5 Clarinet II
5 Clarinet III
1 Alto Clarinet Eb
1 Bass Clarinet
2 Alto Saxophone I
2 Alto Saxophone II
2 Tenor Saxophone
1 Baritone Saxophone
1 Cornet I
1 Cornet II
2 Trumpet I
2 Trumpet II
2 Trumpet III
2 Trumpet IV
1 Horn I Eb
1 Horn I F
1 Horn II Eb
1 Horn II F
1 Horn III Eb
1 Horn III F
1 Horn IV Eb
1 Horn IV F
2 Trombone I C
1 Trombone I Bb (TC)
1 Trombone I Bb (BC)
2 Trombone II C
1 Trombone II Bb (TC)
1 Trombone II Bb (BC)
2 Trombone III C
1 Trombone III Bb (TC)
1 Trombone III Bb (BC)
1 Baritone C
1 Baritone Bb (BC)
2 Baritone Bb (TC)
1 Baritone II C
1 Baritone II Bb (BC)
2 Baritone II Bb (TC)
2 Bas Bb (TC)
2 Bas Bb (BC)
2 Bas Eb (TC)
2 Bas Eb (BC)
4 Tuba C
1 Stringbass
1 Harp
1 Percussion I
1 Percussion II
1 Percussion III
1 Timpani

[NL]
Deel 1: 'Danse méditerranéenne'Dit deel bestaat uit gestileerde volksmuziekelementen uit regio's van landen die aan de Middellandse zee grenzen. Indien herinneringen aan vakantiedagen aan de zonnige zeestranden opgeroepen worden, heeft de componist zijn doel bereikt.Deel 2: 'Impression'Dit deel is bedoeld als contrast met het het eerste en het derde deel. De dirigent kan zich losmaken van het starre tempo van de metronoom en zijn eigen interpretatie via 'rubatospel' uitdrukken. Deze 'Indruk' werd geïnspireerd door het landschap van de Provence.Deel 3: 'Marche grotesque'Met opzet werden hier a-typische kenmerken van een traditionele mars gebruikt. Volgende idee ligt aan de basis: Een muziekkorps vat een mars in gewone looppas aan. Reeds in de vierde maat vergist men zich van maat, wat tot gevolg heeft dat de pijpers de draad verliezen en een halve maat te vroeg met het pijpersignaal beginnen. Een norse 'Stop' maakt met een zielige achtste noot een einde aan de valse start. Daar de trommelaars onverstoorbaar de tromsignalen verder slaan, rest de pijpers niets anders dan bij een tweede poging zeer vlug te spelen om de trommelaars bij te benen. Met de laatste, laattijdige achtste noot lukt het zelfs nog. Het orkest dat nu ook begint te spelen reageert op deze chaos met een 'lachen'. De dan volgende mars beantwoordt qua metriek niet meer aan de kenmerken van de gebruikelijke mars. De houtblazers, die van de vakantie droment geraken in een Tarantella verstrikt. Een gebiedend signaal van trompetten en hoorns, nadien door alle registers overgenomen, voert het orkest weer naar de realiteit. Er werd met opzet voor bekende 'nevenmelodieën' gekozen om het 'valsklinken' bij de luisteraar toegankelijker te maken. Originele thema's zouden hetzelfde effect niet bereikt hebben. Het geheel is niet meer dan een muzikale grap. Indien het publiek gnuift, zal de componist zijn doel bereikt hebben. Het derde deel is wel een geschikt slotnummer voor een concert of kan zelfs als 'toegift' gebruikt worden.

1. Satz: 'Dance Mediterrane'Folkloristisache Merkmale aus Teilen der Anrainerländer des Mittelmeeres, in stillistischer Form, sind Inhalt dieses Satzes. Wenn Reminiszensen an Urlaubstage am Mittelmeer aktiviert werden, sieht der Komponist seine Intentionen realisiert.2. Satz: 'Impression'Dieser Satz wurden als Kontrast zum 1. und 3. Satz gedacht. Losgelöst vom starren Tempo des Metronoms, möge der Dirigent seine 'Empfindung' im Rubatospiel Ausdruck verleihen. Die Landschaft der Provence gab den musikalischen Anstoss zu dieser 'Impression'.3. Satz: 'Marche grotesque'Hier werden absichtlich untypische Merkmale eines traditionellen Marsches verwendet. Folgende Gedanken liegen zu Grunde: Ein Spielmannszug beginnt mit einem 8taktigen 'Feldschritt'. Bereits im 4. Takt verschlägt man sich (dreiachtel). Das hat zur Folge , dass die Pfeifer den Faden verlieren und einen halben Takt zu früh mit der 'Locke' beginnen. Ein barsches 'Stop' beendet mit einem kläglichen Achtel den falschen Einsatz. Da die trommler unbeeindruckt die 'Locke' weiterschlagen, bleibt den Pfeifern nichts anderes übrig, sich beim 2. Versuch so zu beeilen, dass sie die Trommler noch 'einholen'. Mit dem letzten, zu späten Achtel gelingt es auch noch. Das nun einsetzenden Orchester quittiert dieses Chaos mit einem 'Lachen'. Der nachfolgende Marsch entspricht in der Metrik nicht den Merkmalen des Üblichen. Das Holz gerät hier, verträumt an Urlaub denkend, in eine 8taktige Taratella. Ein gebieterisches Signal der Trompeten und Hörner, das von allen Registern übernommen wird, führt das Orchester wieder in die Realität zurück. Der Bekanntheitsgrad der 'Nebenmelodien' war Anlass diese zu wählen, um das 'Falsche' dem Zuhörer besser zugänglich zu machen. Eigene Theman würden diesen Effekt nicht bewirken. Das Ganze soll nichts weiter als ein musikalischer Spass sein. Ein Schmunzeln beim Publikum würde die Absicht des Komponisten bestätigen. Der 3. Satz eignet sich als Schlussnummer oder 'Zugabe' eines Konzertes.